1 Oktober

 

De dag waarop ik september verloor,

het kalenderblad omsloeg

en daarmee ook alle dagen ervoor

begroef tussen memo’s en oud krantenpapier

 

Wat ik nog achter me hoor

is nauwelijks nog echo van daden,

maar het knisperen van een willekeurig spoor,

en petit reveil van verschaald plezier

 

Niet indolent in lethargie verzanden

en minder met de laatste winter flirten!

Ik zal  wrakke schepen moeten verbranden

eer ik dit rijp moment als weldaad vier

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.