Zo’n dag

 

Zo’n dag die nagelbraamt aan je week en als het toch moet

louter diagonaal door de deur naar buiten wil

 

Zo’n dag die je liever schrapt en overslaat

omdat licht je om te beginnen al tegenstaat

 

Zo’n dag die scheurt en niet meer plakken wil

Verstruikelt, verbreekt, verregent, verzakt of kapseist

 

En waarop alles wat je ook hoe te eten maakt niet smaakt

Je wegdrinkt wat passen moest,  dan vanzelf ongepast raakt

 

Zo’n dag waarop je, als je al bewoorden kan, onverstaanbaar blijft

Waarop werkwoorden als staan en gaan onvervoegbaar schijnen

 

Zo’n dag waarop je het noodlot kunt verwachten

En dat ’t je niet deert, zo’n dag!

Een dag om nooit meer te vergeten…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.