Nota bene

 

Wanneer je alles

(maar dan ook alles)

en niets smerig vindt:

Lust

De losgezongen begeerte

als hongerig reiken naar haar

hemelse spelonken

je overvalt

 

Sta er dan!

 

-als een willekeurig

verdwaalde wilde krokus,

die tussen vermoeid groenig

gras zich ongepast vurig

zijn plek beseft-

 

eenzelvig trots!

 

En weet je

bijzonder kortstondig

(je eindigheid indachtig)

Alvorens in liederlijke uitvreten,

zomers, de overdadige weelde losbarst,

je reeds gezien, gedaan

en verrot zal zijn

 

In de regentijd, eeuwigheden later,

zullen resten herinneringen

worden nageblust,

( l’ Amor de loin)(wie zij was, en hoe)

afsterven, vergeten

en wegspoelen.

 

Tot even verderop

na een diepe/afgemeten aardse rust

de zon schraal, opnieuw

maar gestaag en weer

een kiem verrast

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.