anders 31.

 

Deel 31 en bijna halverwege een lange en coherente reeks (64) met als voorlopige titel: MuZe. In sonnetten in traditionele en vrije vorm. Geïnspireerd door het werk van Petrarca, Hertmans, Strand en de I Tjing en het ganzenbord. Afgewisseld met abstracte zwart wit tekeningen en een prozagedicht in delen. Doorwerken maar!

31.

De put

 

Men heeft de metgezellen al teruggezet

Ik strek me en gluur over de rand

Het speelveld precies hetzelfde, en min

of meer hersteld schat ik mijn kansen in

 

Vanaf nu begint het spel

serieuze vormen aan te nemen

De wilde inspiratie, het gokken op geluk,

en ook ongein en opsmuk verveelt

 

De ziel verdient een spoor

Ik zal wat zijwegen gaan bekorten,

zodat het zicht op de bron

 

net als die er vanuit eenduidig wordt

Twee dobbelstenen liggen naast het bord

Voor mij nog zeker een beurt onberoerd

 

Geef een reactie