anders 43.

Deel 43 van een lange en coherente reeks (64) met als voorlopige titel: MuZe. In sonnetten in traditionele en vrije vorm. Geïnspireerd door het werk van Petrarca, Hertmans, Strand en de I Tjing en het ganzenbord. Afgewisseld met abstracte zwart wit tekeningen en een prozagedicht in delen. Doorwerken maar!

 

Zwalken

 

Halfblind zeil je langs wildvreemde kusten

Schampt grenzen van exotische oorden

Koerst op omschrijvingen, verleidelijke woorden

Denkt glimpen te zien van tuinen der lusten

 

Ahoy daar! Roep je duizenden malen. Zwaait,

zonder te weten dat iemand naar jou staat te kijken

Zeeën deinen, zeeën die oeverloos lijken

Geduldige zeeën met verdronken, vergeten verhalen

 

Het land dat je met volharding toch vindt,

zal het weerkaatsen in je omfloerste ogen?

Vormen de vage contouren niet toch een labyrint?

 

Is het baken waar je het haperend vizier op richt

de reflex op je gehoor of je fataal onvermogen?

En vind je daarachter uiteindelijk gezicht?

 

Geef een reactie