Wanen

 

De muren zijn er sleets van schaduwen

Welwillende koppoters bezweren

er lichtvoetig genageld het kwaad behang

 

Als er plots de paradox bulderend uitéén valt

is het oppassen

Want ze hebben er oren

De muren hebben er ogen

Caramboleren het tussenleven gek

 

Anonieme poliepen verstoppen

er pingpongballetjes in holle vazen

Op je hoede blijven

Nooit verslappen

Want een nietje in de koekenpan

De videobanden gewist achterwaarts in de kast

En zelfs onder het bed

is de stof een geheim ontvreemd

 

In het zicht, maar

aan de andere kant staan bomen

Machteloos. Spanningsloos

bij verstrijken van oud licht

wijs te wiegen in de wind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.