(we zwaaien)

 

Je keek weg

Lang volgde ik je blik

Tot je wat anders

zag dan ik

 

M’n muze, m’n hartezeer,

ik kon je niet volgen,

verlang je

daarom des temeer

 

Ik spit getrouw mijn land

bemest het;

ik bloei mijn planten,

schik ze op afstand

 

Je maan beschijnt het,

soms vlieg je over.

Daar zie je me staan:

zwaaien met droogboeket

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.