Quidditas  (dit-heid)

 

Zo transparant, zo teer het kuiken…

Zie het hartje van groeien driftig kloppen

Wat zette het tot kloppen aan, was er oorzaak?

Kon alles niet gewoon in stilte blijven staan?

 

En weer verschijnt de zon boven de einder.

Weet hoe doorzichtig maar kort de ochtendstond

Hoe onzeker ook het groen, reden vond zich te ontvouwen.

Kon het niet gewoon er zijn en blijven,

 

Gewoon in prille aanwezigheid berusten?

 

Met twee benen vind elke stap opmaat

tot een volgende, schrikt het juist afgevallen dons

van het stampen op. Elke stap verzet seconden,

en doet de vorige, vorige? ermee vergeten.

 

Een kip ok, maar wie bedacht het ei,

Dat gedoe van daar naar hier naar nageslacht

wat al met al de opzet was. Kon maagdelijkheid niet duren,

met wil en toekomst blijvend in de wacht?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.