Onder de meeuwen

 

Niet eerder heb ik hier gestaan, niet zo

Niet eerder zag ik jullie, niet zo

Niet eerder ook zagen jullie mij, niet zo en

Niet eerder beleefden we deze geluiden in dit licht

Niet eerder smaakte het zo zout

 

Straks, als dit gezegd zal zijn

heb ik als Sisyphus de tijd voor me uit geschoven

zal ik er nog staan,

niet als voorheen.

Straks zie ik jullie en jullie mij

niet als voorheen.

Zal het licht niet zo zijn als voorheen en

het zandkasteel belegerd, geplunderd

en opgelost zijn.

 

Later zien we terug op wat is gezegd,

grijpen we terug naar wat ooit was,

grijpen we naar wat onaantastbaar vast leek te staan.

Later vegen we het droge zand opnieuw bijeen,

En vegend zullen we elkaar wellicht weerzien.

Manen wassen en nemen af.

Golven kennen toppen en dalen, ruis en stilte

Daartussen, in dat vacuĆ¼m,

kun je me ebbend naar adem horen snakken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.