Maangat

 

Gelijk kaarsen krimpen de dagen

Tot God zo kort als rot is ingeklonken

Met in tienduizend dingen ingebed: een wens,

waarmee hoop en groei nog juist gered

 

Zie God, zo kort als rot: de mens!

Tot slechts essentie van zichzelf geslonken

 

Joh, mocht ik door je gaatje turen

Dan zou ik talmen te geloven

Talm ik geloven dat je louter hebt gekaatst

wat door ons effectloos eerder opgeslagen

 

Wakkerwaans leven

in omgekeerde weerschijn weliswaar

upsidedown en viceversa weliswaar

Op accidenteel doek de reflectie weliswaar

 

Toch herken ik in dit nachtelijk braken

In ogen, oren, monden de buren

En als ik door mijn haren heel goed kijk

zie ik op hun achterwand mijn eigenlijk

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.