Ontwaken

 

Vol vertrouwen liep ik meters

in de verticale – tegenover tijd in de horizontale as:

een gave boog in wording, krommend,

westwaarts op de einder af.

 

Achter wachtende gordijnen ligt het doel nog in de schemer.

Juist nam ik mij eeuwig ochtend voor,

en verknoopte ik lange schaduwen tot perspectief

Toen ongewoon de zon zich vierkant tegen me keerde.

En aan haar achterzijde verscheen

roodgloeiend mijn naam.

 

Hoe kon ik in mijn onschuld, hoe kon ik…

het niet weten weten, als ik van weten al niet wist?

Het opgemaakte diagram laakt

met dito bed de variabelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.